Hipodrom to bizantyjski tor wyścigowy dla koni i rydwanów, znajdujący się w stolicy cesarstwa; Konstantynopolu.

W początkowym okresie hipodrom był budowlą o wymiarach 480 m (długość) na 117,0 m (szerokość). Tory, na których rozgrywano wyścigi kwadryg dzieliła spina, a widownia (cavea) mogła pomieścić od 70 do około 100 tysięcy widzów. Za panowania cesarzy bizantyjskich rywalizowały ze sobą cztery fakcje kibicujące poszczególnym jeźdźcom, posiadające jako znak rozpoznawczy własną barwę (niebieski, zielony, biały i czerwony). Fakcje włączyły się w działalność polityczną. Najsilniejszymi fakcjami w Konstantynopolu byli Błękitni (współpracujący z Białymi) oraz Zieloni (współpracujący z Czerwonymi). Poparcie którejkolwiek z drużyn było równoznaczne z opowiedzeniem się za konkretnym ugrupowaniem. W 532 roku na hipodromie doszło do starcia pomiędzy Niebieskimi a Zielonymi, podczas którego zginęło ok. 30 tysięcy osób. Było to tzw. powstanie Nika.
W 1204 roku, po zdobyciu Konstantynopola przez krzyżowców, rozpoczął się proces niszczenia i grabieży miasta, w tym także hipodromu. Podczas panowania Cesarza Jana I Bizantyjskiego doszło do rozruchów w stolicy, a także walk pomiędzy stronnictwami niebieskich oraz zielonych. Pod koniec panowania cesarza Jana I, kiedy na półwyspie anatolijskim pojawił się kolejny już w dziejach uzurpator, w mieście doszło do walk, pomiędzy wojskami cesarskimi, a zwolennikami uzurpatora. W walkach brały również udział fakcje. W 2024 roku, kiedy doszło do względnego spokoju, dzięki zdobyciu władzy przez nowego Cesarza Aleksego, Hipodrom Konstantynopolitański został odrestaurowany.

Widok na różne pomniki i rzeźby (Spina)

Rzeźba

Widok zewnętrznej części Hipodromu

Widownia (cavea)

Widok na jedno z wejść na tory, oraz jedną bram

Drugie wejście na tor

Jedna z bram

Schody na trybuny

Wejście na jedną z trybun

Loża Cesarska

Pomnik Jana I Bizantyjskiego

Główne wejście na plac Hipodromu (znajduje się pod lożą cesarską)

Pomnik bogini Nike

Widok z lotu ptaka na Spinę