Cesarstwo Bizantyjskie

W dniu piętnastego miesiąca marca Anno Domini 2026, w sali tronowej cesarskiego pałacu w Konstantynopolu, odbyła się ceremonia podpisania traktatu pomiędzy Cesarstwem Bizantyjskim a Imperium Rusowskim.

Wydarzenie to odbyło się w asyście cesarza Bizancjum, jego najbliższego dworu oraz przybyłego gościa. Sala tronowa, jak zawsze w takich chwilach, olśniewała złotem i purpurą, stanowiąc godne tło dla niezachwianego majestatu cesarskiego tronu. Bogate mozaiki i rzędy marmurowych kolumn bezgłośnie świadczyły o potędze państwa, a u szczytu sali, na dumnym tronie z kości słoniowej, zasiadał sam władca.

Zgodnie z uświęconą tradycją, zgromadzeni dworzanie i urzędnicy trwali w pełnym powagi milczeniu. Na znak dany przez mistrza ceremonii rozbrzmiały fanfary, a masywne wrota otwarły się, wpuszczając do środka Piotra Suworowa, Posła Nadzwyczajnego i Pełnomocnego Imperium Rusowskiego. Jego kroki niosły się po marmurowej posadzce, gdy w otoczeniu bizantyjskich gwardzistów zbliżał się do podwyższenia.

Zgodnie z wymogami protokołu, poseł Suworow ukłonił się nisko, oddając hołd władcy Wschodu. Cesarz, o pogodnym, acz przenikliwym obliczu, odczekał odpowiednią chwilę, po czym lekkim skinieniem dłoni zezwolił na rozpoczęcie audiencji. Głos władcy, zrównoważony i pełen naturalnego autorytetu, powitał gościa. Cesarz wyraził przychylność Konstantynopola dla woli zacieśnienia relacji przez Rusowię, zaznaczając wagę stabilności i pokoju.

Gdy echa słów cesarza przebrzmiały, przywołano urzędników z przygotowanymi pergaminami traktatowymi, na których dumnie spoczywała już cesarska pieczęć. Zanim jednak formalnościom stało się zadość, cesarz Bizancjum, wspaniałomyślnie okazując swoją łaskę, przekazał na ręce posła Suworowa dar – kunsztownie kuty, srebrny krzyż zdobiony drobnymi ametystami, mający symbolizować dobre intencje i dyplomatyczny pokój między obydwoma narodami.

Panie Pośle,
oto rzeczony prezent dla Was:

@Piotr Suworow

Poseł Piotr Suworow przyjął dar z należnym szacunkiem. Ująwszy srebrny krzyż obiema dłońmi, skłonił się ponownie przed cesarskim tronem. Przez chwilę w sali panowała cisza pełna powagi, przerywana jedynie cichym szelestem purpurowych szat dworzan.

Następnie poseł rusowski przemówił, kierując swe słowa ku władcy Bizancjum. W imieniu Imperium Rusowskiego oraz swojej monarchini podziękował za wspaniałomyślny dar i serdeczne przyjęcie w murach Konstantynopola. Podkreślił, że srebrny krzyż stanie się w Rusowii znakiem dobrej woli oraz symbolem pokoju między obydwoma państwami.
Po tych słowach Piotr Suworow dał dyskretny znak towarzyszącemu mu urzędnikowi. Ten wystąpił naprzód, niosąc na aksamitnej poduszce dar Imperium Rusowskiego.

Na poduszce spoczywała misternie wykonana ikona Chrystusa Pantokratora, stworzona przez mistrzów rusowskich w tradycji wschodniego malarstwa sakralnego. Ikona była oprawiona w srebrną, ręcznie kutą koszulkę zdobioną granatami i emalią, a na jej odwrocie wyryto dedykację upamiętniającą dzień zawarcia przyjaźni między Imperium Rusowskim a Cesarstwem Bizantyjskim.
Poseł ujął ikonę i ponownie skłonił się przed cesarzem.

- Wasza Cesarska Mość - rzekł -.Imperium Rusowskie pragnie odwzajemnić łaskę Konstantynopola. Pozwólcie przyjąć tę ikonę, wykonaną przez naszych mistrzów, jako znak wspólnoty wiary, przyjaźni między naszymi narodami oraz nadziei na długie lata pokoju między naszymi państwami.

Po tych słowach Piotr Suworow przekazał dar dworskim urzędnikom, aby został złożony przed obliczem cesarza Bizancjum.